Noaptea focului și a dorinței
Adam wpatrywał się w drzwi, słysząc ciche pukanie. Jego dłoń mimowolnie zacisnęła się na krawędzi stołu, gdy wstrzymał oddech, nasłuchując. Kroki na korytarzu były wyraźne, powolne, niemal celowo przeciągające moment wejścia. Odetchnął głęboko, prostując plecy, i poprawił marynarkę, choć wiedział, że to gest bez znaczenia - Marek i tak zobaczy jego zdenerwowanie. Drzwi otworzyły się z lekkim skrzypnięciem. Marek stanął w progu, opierając się o framugę, z rękami w kieszeniach spodni. Jego ciemne włosy były lekko zmierzwione, a oczy -...