Vapor sobre la piel
Woda, która pamięta Prysznic był jej azylem. Miejscem, w którym świat przestawał domagać się odpowiedzi, a ciało mogło mówić własnym językiem. Kiedy przekręciła kurek, najpierw usłyszała chropowaty szum w rurach, a potem miękki, jednostajny deszcz. Ciepła woda spłynęła po kafelkach, po jej stopach, po łydkach. Zamknęła oczy. Para zaczęła powoli wypełniać łazienkę, jakby ktoś rozciągał półprzezroczystą zasłonę między nią a resztą świata. Lustro zaparowało niemal natychmiast. Nie widziała już swojego odbicia, tylko rozmytą sylwetkę, pulsującą w rytmie oddechu. Lubiła ten...