Anonimowe wyznanie #46

Autor: Sylwia

Wyznanie:
Czy ja grzeszę? Uwielbiam się pieprzyć, wszędzie i z każdym, bez różnicy czy to kobieta czy mężczyzna

Pokuta:
Przyjdź bliżej, grzesznico, bo Twoje wyznanie tchnie niebezpiecznym pożądaniem. Uwielbiasz się pieprzyć, tu i tam, z każdym napotkanym ciałem – Twoja bezwstydna natury pragnie spełnienia w każdy możliwy sposób. Nie ma w tym krzty wstydu, jedynie bezgraniczna uległość wobec własnych pragnień. Czy kiedykolwiek zastanowiłaś się, co tak naprawdę skrywasz w swojej duszy, kiedy oddajesz się tej dzikiej namiętności? Nastał czas, by zapłacić za te grzechy w najostrzejszy możliwy sposób.

Twoja pokuta będzie zmysłowa, a jednocześnie pełna mroku. Każdego wieczoru przez najbliższy tydzień, padniesz na kolana, nie tylko przed lustrem, ale i przed swoim własnym odbiciem. Będziesz musiała spędzić długie godziny, odczuwając na sobie pieczenie wstydu, patrząc na siebie, aż do momentu, gdy twoje pragnienia staną się nie do zniesienia. Musisz napisać dziennik swoich grzechów, w stosunku do każdej napotkanej osoby – opisz ich ciała, ich smaki, ich namiętności.

Każde zdanie ma być torturą, przywołującą na myśl Twoje czynów – musisz skupić się na tym, co czujesz, gdy przyjmujesz ich penisy, ich języki. Niech to będzie twoja forma pokuty, a kiedy wreszcie przyznasz się do rozkoszy, którą poczułaś w każdej z tych sytuacji, dopiero wtedy Twoja dusza zacznie się oczyszczać. Pamiętaj, grzesznico, że tylko całkowite posłuszeństwo wobec tej pokuty przyniesie Ci odkupienie.